b.i.t.c.h

Just heard this an hour ago. I was completely and utterly shocked. Are you serious? I repeatedly asked the person who told me the information. Let me take u back TWO years ago. This was a post from my previous blog.

Heres the story:

Yesterday i had a dispute with Tom, A Tikbalang looking old man.

He stinks like a coffin and his breath smells like garbage (for real).

He bullied me and pushed me to my limit, unleashing the monster in me.

I gave him a lesson that he would never forget.
===
Jan 2, 2008 Wednesday
He was about 45 minutes early.

Tom Tikbalang :" Anong nangyari sa PC mo? Bakit ka nakaupo dito sa station ko? "

Daniel:" Sira. May Virus".

TomTikbalang :"Putang ina naman nakakaistorbo!

Di ako umimik.

Strike one siya.
===
Jan 3, 2008 Thursday
He was about 30 minutes early.

Tom Tikbalang:" Nakakaistorbo! "

Umulit pa.

Tom Tikbalang:" Anu ba yan Nakakaistorbo! "

Di ako umimik.

Strike two na siya.
===
Jan 4, 2008
He was about an hour and 20 minutes early.

Tom Tikbalang:" Umalis kana Nakakaistorbo ka eh! "
" LUMIPAT KA NA! ".

Srtike Three! Blackout mode ako.

Daniel:" BAKET ORAS MO NABA "?
" AT BAKET AKO LILIPAT? "

*Hinawakan niya ang mukha ko paharap sa mukha niya (gently.

TomTikbalang : GALIT KA?!

Daniel: "HINDI AKO GALIT, OO GALIT AKO OBVIOUS BA?!
AT WAG MO NGA KONG HAHAWAKAN!!

Nagulat ang mga tao sa room at sabay msn sakin ni TL
" Anong gulo yan Daniel?. Naririnig ko boses mo mula dito.
nag explain ako kay ma'am.

After that ay bumalik si Tom at parang maamong tupang nag so sorry sakin.

But it was too late, dahil pinatawag na kami sa HR.

Nag attempt si Tom na baliktarin ako.

He was really lame for doing that, Because everyone in our room knows what hes been doing to me.

It was a dreaded day for him. Not knowing that he messed up with a monster.
===
Perfect timing, perfect assault. He never saw whats coming to him.
Everyone was surpised kung gaano ako katapang,
One thing is for sure. They haven't seen the worst of me.
Naalala ko tuloy ang nabangit ni Mugen sa isa sa mga blog entries niya
na ako ang pinaka warlang Plu sa shift namin
It's a compliment and it made me smile for awhile.
===

Although I learned today that he passed away last year. I didn't feel any regret not saying "Sorry". It was his fault at the time. I was just shocked but I don't feel sorry at all. Hey why would I in the first place?

Wherever he is right now, may his soul rest on pieces este' peace.
Do they give free dentures in the spirit world?

who's the skinniest bitch of them all?

Birthday ni Utol.

May Videoke, Naunang dumating ang mga officemates ni utol, mga after lunch sila dumating sa bahay. Nakisalamuha ako sa kanila. Mababait ang mga officemates ni utol at non- stop ang videoke namin.

Hangang sumapit ang gabi, nagsidatingan ang iba sa Provident boys. Ilang sandali ang nakalipas ay binabastos na ng mga Provident boys ang isa sa mga opismates ni utol.

Nairita ako.

Mga ilang sandali ang lumipas ay lumabas na ang mga nakalinya kong kanta. Habang kumakanta ay samut saring pambabastos na ang natangap ko. Tumigil ako sa pag-kanta. at gamit ang microphone ay kinompronta ko sila isa isa.

Ikaw anong problema mo?
Oh ikaw anong tinatawa tawa mo?
Oh ikaw anong Roderick ang pinagsasabi mo? Nanalamin kanaba? Ang panget mo kaya. Mas Maganda pa paa ko sa iyo.

Inisaisa ko sila, pati babae.

Hindi ako lasing.

Nanahimik silang lahat at ang ilang bisita naman ay nasindak sa ginawa ko.

Mga Putang Ina nila, mga panget at walang pinag-aralan. Dalawang araw na ang nakakalipas at kumukulo parin ang dugo ko.

Hinihintay kong na lang na may sumalvage sa akin. Siguraduhin nilang mapatay nila ako, kasi pagnabuhay pa ako, ay iisa-isahin kong silang mga Putang Ina nila.

Mga Putang Ina nila, hindi pa sila mangamatay.

Nagtago ako sa kitchen ng mga ilang minuto at naghanap ng kutsilyo, I litterally want to stab someone in the neck at that moment.

Saksi: Ronald P. and Melchor M.

lightning don't strike the same place twice

Ilang beses, Ilang ulit kong pinag-isipan if I should write/post this experience. I have decided that, theres really nothing to be ashamed of. My hands tremble while I slowly press the letters on the keyboard. This is rather, one of the hardest things that I would ever confess.

This happened about six months ago .
Nag-sleep over kami ng lover ko sa house ng friend kong PLU. Together with our other PLU friends. Nag-inuman kami.

To make the story short.

After the "Inuman" ay nag presinta ang guest na doon na lang kami magpaumaga. At dahil may mga tama na ay nag-siksikan kaming mga bisita sa guest room, ang iba sa amin ay sa sahig natulog.

Hangang nakatulog na ako....

Naalimpungatan ako dahil sa mistulang gentle na pag-shake nang mattress na hinihigaan ko, Bigla akong napalingon habang nakahiga.

Noong mga panahong iyon ko pala masasaksihan ang isa-sa pinaka karumaldumal, karimarimarim na pangyayari sa buhay ko.

Chinu-chupa ng friend ko ang Jowa ko.

Biglaan akong bumalik sa pewesto ko ng parang walang nakita.

Ipinikit ko ang mga mata ko.
Ramdam na ramdam ko ang bilis ng tibok ng puso ko.
Ang bawat sadali ay mistulang walang katapusan.

After ng ilang minuto ay natapos ang sucking sound.

Bigla akong tumayo. Hinablot ang sapatos, isinuot na tipong walang nakikita sa paligid. Diretso lang ang tingin ko. Baka kasi kung ano pa ang makita ko. Speecheless ang dalawa. Diretso ako sa may pinto, lumapit si Salaring Friend at ibinulong sakin ang mga katagang. " He insisted ".
Bumulong rin ako sa kaniya pabalik: " Sayo nalang siya friend, you definitely belong together. Goodbye ".

Lumabas ako sa bahay na iyon na kalmado.
Tulala. I dont have any sense of direction. Naglakad ako ng naglakad.

After that incident ay natulala ako ng tatlong araw. I don't understand why maski isang butil ng luha ay walang pumatak.

Ever since that incident ay hindi nako marunong magtiwala. I had serious trust issues with my relationships. The bad thing is, naglalaho na lang ako ng parang bula sa kalagitnaan ng aking mga "short term-relationships" Try 4 relationships in 6 months. Lahat sila ay iniwan ko sa ere. Marahil clueless parin sila hangang ngayon.

Everytime na maalala ko ang incident na iyon ay natutulala ako, tumitigil ang mundo ko at nawawala lahat ng ingay sa paligid ko. Dadalhin ko itong pangyayaring ito hangang sa mga huling hininga ko dito sa lupa.

Hindi ko sure at this point kung magbabago pa sa future ang pananaw ko.

Narealize ko na hindi lang dapat puro PAGMAMAGANDA ang ikukuwento ko dapat I-expose ko rin ang mga Uber karumaldumal na pangyayari sa buhay ko.

Nabawasan ang bigat ang nararamdaman ko ng 10% upon finishing this entry.

ron

Tunkol ito sa uncle ko. Mediyo malayo ko na siyang kamag-anak, tito ko siya pero mas matanda ako sa kanya ng isang taon. Huli ko siyang nakita noong January 1, 2012 habang akoy nagbabakasyon sa Bicol, binyaga noon ng anak ng pinsan ko at kinuha akong ninong.

After a few months around March ay nabalitaan ko na nasangkot sa patayan itong tiyuhin kong ito. Ang Istorya ay dumalo daw itong tiyuhin ko kasama ang mga kaibigan niya sa isang pistahan sa isang liblib na Barangay. Nagkipaginuman sila doon sa mga locals sa isang tindahan. Ng oras na ng bayaran ay doon na nagsimula ang patayan. Nabaril, napatay  ang isang buntis na kambal daw ang anak . at dalawa pang kamag-anak nito sa barilan. Sa kasamaang palad ay ang tinuturong salarin ay ang tuyuhin ko at inamin niya rin na sa kanya ang baril. Ngunit ayon sa kanya ay yung kasamahan daw niya ang namaril at ginamit lang ang baril niya.

Hindi ko alam ang totoong istorya, wala naman ako dun. 29 palang siya at sayang ang buhay niya. Hindi ko siya kayang husgahan wala ako doon ng nangyari ang krimen. Sana lang ay lumabas ang katotohan at maparusahan ang dapat maparusahan. Ang pinagtataka ko lang ay kung bakit hindi ito nabalita sa TV ang ganitong kalalang pangyayari. Grabe ilang beses ko pa nakasama ang taong ito sa inuman tuwing magbabaksyon ako roon.

Nanatiling Taboo ang usapang ito sa lahat ng mga kamag-anakan ko sa probinsiya. Merong ngabang itinatago? Ano ba ang katotohanan. Malalaman ko rin balang araw.

smile

I'm gifted with incredible weak teeth. I am not sure kung kanino ko namana to' pero alam kong pang habang buhay nato. Kaya naman labis kong inaalagaan ang mga ito ---

Sumasakit na naman ng sobra ang mga gilagid ko.

Panahon na naman ng "Cleaning" which is sobrang kinakatakutan ko.

Why? Dahil sobrang sakit. Dahil sobrang mabilis mabulok ang mga ngipin ko ay umaabot ito sa kasulok-sulukan ng gilagid ko at kailangan ko pang magrequest sa dentista na injectionan ng anestisha ang mga gilagid ko.

Worth it na injectionan nang injectionan ang gilagid ko wag ko lang maramdaman ang sakit ng cleaning. Dahil maski may anestisha na ay nararamdaman ko parin ang kirot na aunbearable. Kung sabagay bawat isang butil ng ngipin ay may nerve. Kaya maski na magbayad ako ng sobra-sobra para sa anestisha ay oks na oks lang.

Hindi ko ma-imagine na pabayaan ang ngipin ko. Maski na halos himatayin ako kaiimagine na kailangan ko na namang magpa-cleaning.

Lagi ko nalang sinasabi sa sarili ko na ..Paano ka haharap sa mundo kung wala kang ngipin?

Always remember that bad breath might not kill you but it may kill the person beside you.

5 hours later...I did it tapos na cleaning, makakahinga nako ng maluwag!

solitude II

Suddenly my heart beats again. Hindi parin siya maalis sa isip ko. Bawat minuto, bawat sandali at pati sa panaginip ko andoon siya. Maski pilitin kong mawala ang nararamdaman para sa kaniya ay patuloy itong bumabalik. Tuwing maalala ko siya ay sumisikip ang dibdib ko. Gusto ko siyang abangan, gusto ko siyang makita. Gusto ko siyang yakapin, Gusto kong sabihin sa kanya na Mahal na malal ko siya habang ako'y nakaluhod.

Binabawi ko na ang sinabi ko. Mahal na mahal ko siya. Hindi pako malaya, alipin parin ang puso ko.

Sabihin ko na kaya ang totoo kong nararamdaman sa kanya. Ngunit hindi pa ako handa sa mapait niyang hindi.

Sadyang nababaliw nako.

the one that got away

This is how I start my year. Heartache. We used to date. Then suddenly one day, I woke up and told him that I don't wanna date him anymore.He Hold my hands and told me " What happened to us? ". Now that I realized that there's no one worth comparing to him. Now that I'm begging for him to come back in my life. Hes gone. The way he felt for me before completely gone.

This is how I start my year....heartbroken.

and the song of Katy Perry " The one that got away " Doesn't help. What was I thinking.

gone with the wind

Seriously? What kind of justice system do we have? It's been two f*ck*ng years and still no Justice What about the 50 innocent lives which mostly are media practitioners.
Why am I so affected and what the hell do I care? Nagtaka pa ako.
Graduate kasi ako ng journalism at buti nalang at hindi ko tinahak ang landas na yun after graduating. Ang Thesis ko nung college is about journalist being killed world wide, that was 2006. Pangalawa ang Pinas sa ma may pinakamaraming journalists na pinapatay second to Iraq. Ewan ko lang ngayon, baka number 1 na.

Kawawa naman ang mga aspiring journalists.

humanap ka ng panget

Hirap talaga. Kung sino pa yung panget, kung sino pa yung mukhang ungoy

ay siya pa ang walang manners, walang breeding at walang consideration.

Hayst! Panget na nga ang panlabas na anyo ay siyang panget rin ng kung ano ang nasa loob.

Hindi ako makapaniwalang na may mga taong pinanganak na walang kaganda ganda sa katawan.

this used to be my playground

Lately, every time I find myself in the middle of a crowded super noisy gimmikan, I ask myself, what the hell am I doing here? Nabibingi na ako, hindi nako nageenjoy, I find it a waste of time energy and money non the less it becomes extremely boring, although jampacked ng mga tao at mga pwedeng i flirt. I can still remember my early twenties, mid twenties and even the latter part of my twenties, i breath, feed, dwell on these places, but now I prefer staying at home. I come to the conclusion that maybe its just a phase or maybe tumatanda na ako talaga ako na I dont find these places uninteresting anymore, well I don't really know at this point, baka panandalian lang itong umay ko or maybe kailangan ko ng maghanap ng bagong paglilibangan.

angry birdee

Making things more difficult, how can someone love me if my bird is not capable of being angry anymore.Sa totoo lang finding love now is more than impossible,kung dati imposible, ngayon mas imposible dahil sa bayag ko. What the hell is happening with my body, why am I having erection problem? Hindi ko na alam kung ano ng nangyayari sa katawan ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Na-discover ko ito ng mag-start na akong makipag hook up lately. Hindi ako dati ganito, laging angry ang bird ko dati ngayon ay para na siyang gulay. It seems that I am making fun of the situation but I am deeply feeling hopeless it seems na pinagbagsakan nako ng langit.

nest

No long from now ay mabebenta na ang bahay namin. Gawa nang Ondoy ay wala na itong masyadong value, maski na malaki pa ang bakuran at malawak ang bahay. I swear kung nasa abroad lang ako ngayon ay ako na ang bibili nito. Sa halagang dalawang million ay hahatiin pa ito ng pito. Not long from now ay mararanasan na naming mangupahan mararanasan ko ng magtrabaho ng sobra pa sa kakanyanan ko, na maski na saksakan ako ng tamad ay kailangan kong pwersahin ang sarili ko para lang makatawid sa araw araw. Tunay na blessing na nakakatira pa kami dito ng libre at kuriente, tubig, pagkain lang ang problema.

Soon, lahat ay magbabago na, hindi ko maisip sarili ko na nakatira sa isang masikip na lugar na walang sariling kwarto for I am not very social and I do like spending most of my time locked up in my room.

How I wish na isang msamang panaginip lang ang lahat.
Pero ito'y nakatakdang mangyari. Panibangong pakikipagsapalaran na naman ang aking haharapin at ng aking pamiliya. Gusto tong magdasal ng mataimtim na sana hindi ito mangyari ngunit itoy mangyayari, gusto kong magdasal na sana makayanan ko lahat ngayong madalas akong ma dedipress mas lumala kaysa sa tinatago kong depression dati.

no angel

On my way to a friend's house ay may nadaanan akong isang grupo ng mga teen-ager na lalake. May inaasar silang batang sinto-sinto. Palaban ang batang sinto sinto, pumulot siya ng mga bato at sabay habol sa isa-sa mga nang-aasar sa kaniya. Nang madaan ko ang bata ay nagsumbong siya sa akin although hindi ko naman siya kilala.

" Kuya inaasar nila ako oh! "
Ang hopeless niyang wika. Tiningnan ko lang siya at tuloy tuloy lang ako sa paglalakad.
Why didn't I do anything? Pre-occupied lang ang utak ko ng maraming bagay and I'm not in the mood to get mobbed by a group of teenage boys.

Nakita ko rin ang sarili ko batang binubully, eventually matutunan rin niyang ipagtangol ang sarili niya na hindi ng nandadamay ng iba, maski na may kapansanan pa siya.

knock on the earth

I had a dream last night. Usually pag nanaginip ako ay malabo at usually wala na akong masyadong matandaan, kung baga ay bihira lang akong managinip ng malinaw.

Sa panaginip na ito ay ramdam na ramdam ko ang takot at hopelessness; lilindol daw ng sobrang lakas dito sa pinas at sa TV ay ipinakita ang listahan ng mga pinaka-masasalantang lugar. At ang Marikina ay nasa top 10. Top 8 sa aking panaginip. Specific rin na binangit ng reporter na 2012 daw ito magaganap at ang death toll ay aabot katumbas ng sa Tsunami sa Japan na lumagpas na sa 18,000 na buhay.

Kumatok na ako sa kahoy, kumatok narin ako kung saan saan at siyempre kumatok rin ako sa lupa. Maski masamang panaginip lang ito ay labis akong natakot.

i'm on the edge

It's all in the mind...

Its all in the mind...

It's all in the mind...

Ang paulit-ult kung bigkas sa sarili.

Ayon lintek, sa kapipilit kong maglakad ay natumba ako.

Just found out 2 days ago that I have Vertigo. Nope, mali ang chismis ng mga mahilig magmarunong na pang matatanda lang to'. Walang age ang pinipili ng Vertigo. 3 days straight ako na hindi makatayo sa kama at laging nasususuka, ganoon katindi parang impyerno, para kang tinotorture sa bawat segundo at wala kang pwedeng gawin kundi humiga. May mga moments na hiniling ko na mamatay nalang ako and I swear kung may pera lang ako ay nagpatawag nako ng ambulansiya.Vertigo runs in my father's bloodline, I didn't know that It would be this crippling. Kung suswertehin ka nga naman ay ako pa ang nagmana.
Puta, kung kelan ko na balak plantsahin ang buhay ko, tsaka pa sumulpot tong lifelong condition nato. Mahal din ang gamot 108php each, which is hindi naman nakakatulong.
Paano na ako magtratrabaho in the near future kung simpleng pagtayo at paglalakad ay nahihirapan nako. Fuck, why does these things happen to me. Isa pang sakit na dumapo sakin ngayong taon na ito. Isa nalang talaga, tatalon na ako sa tulay.

No joke.

red flag

Nagulantang ako kanina ng may dugo na umagos sa lagusan ng ebs ko, nangyari ito pagkatapos kong umupo sa trono ng kubeta. Matagal nakong may chicharong bulaklak, ngunit pinagpatuloy ko parin ang masamang habit ko ng pagupo sa trono wether na-eerbs ako o hindi, hindi ko kasi maintindihan kung bakit ko hinahaphanap na magyosi ng nakaupo sa toilet bowl, marahil adik na ako sa sensation ng ume-ebs habang nagyoyosi.

Hindi na talaga ako nadala, bukod sa mga kidney stones ko at pabalikbalik kong UTI ay mga bawal parin ang aking ginagawa. Kasalanan ko ito, kasalanan ko sa sarili ko, 29 palang ako pero madami na akong sakit na iniinda. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Na-ubos narin ang pakiramdam kong maparanoid. Pakiramdam ko katapusan ko na, katapusan ko na nga ba? Kung bakit kung kelang wala akong trabaho ngayon pa nangyayari sa akin ang mga ganito. Ganoon naba kabigat ang mga kasalanan ko kung bakit ako pinaparusahan ng ganito? Ano nga bang nagawa ko? Wala naman akong maisip.

Regla...ni reregla ang butas ng puwit ko..

u gotta be kiddin' me

I found out that I have kidney stones ( 2-3 mm ), marami at kasing size ng grain ng buhangin.

At first nakinig ako sa mga kuro-kuro na it might be hangin sa intestines then the time came that I cannot tolerate the pain anymore I decided to go to the doctor, Utrasound then back to the doctor for the result.

" You have stones on your left kidney " The doctor gently break it to me upon reading the result.

I went blank at that point.

" You would need to diet specially on protein rich food, sweet food, salty food...."

Sa haba ng list ng mga pagkaing bawal sa akin ay lalo akong namutla.

Funny that the list includes all forms of meat, asparagus, cauliflower, berries, tomato, spinach, oatmeal, all form of seafood and the list goes on and on till the break of dawn.

" Don't panic you can still eat them but in very small amount and drink plenty of water as much as you can. "

You gotta be sooo fucking kidding ang paulit-ulit na bigkas ko sa aking ulo.

Of course hindi ako pwedeng magmura sa harapan ni doc.

Funny thing is until now ay kinakain ko parin ang mga bawal sa akin in reasonable amounts, ang tigas talaga ng ulo ko.

You gotta be kidding me, me? I need to diet I am 5'7 and only 96 lbs, wala pang 100 lbs that means that I am super abnormal. Hindi ako magda-diet ayokong magka-ulcer lalo na sa lakas kong manigarilyo.

" It is highly possible kaya pabalik-balik ang UTI mo ay sa diet mo at saka when the stones passto your penis ay nagagasgas ang etits mo kaya nagkakaroon ng infections. "

That explains the sharp pain sa ari ko.

Pasalamat narin ako na hindi nako kailangang operahan.

Pero hindi maalis sa sarili ko ang laging pagbigkas ng mga katagang...

" You gotta be kidding me! " Tuwing makakakita ng mga putaheng lagi kong laging nilalantakan.

are you smarter than a fourth grader?

Grade four ako noon....

Isang normal na school day sa loob ng classroom, lunch time, may kausap si Maestra na co- teacher. Naalala ko pa nang ilang beses kaming winarningan ni titser noon. " Wag kayong maingay! ". Habang sarap na sarap ako sa pag-chibog ng paborito kong friend chicken ay sige naman ang daldal sakin ni seatmate na kutohin, siyempre reply naman ako ng reply, diko na malayan or di ko rin masyadong sure kung malakas ang boses ko nung time nayun, habang enjoy sa kadadaldal ay biglaang...

Umikot- ikot na ang mundo ko na parang rollercoaster.
Ang P*t*ng maestra, nilalapirot na pala ang tenga ko. Sa liit ng katawan ko imaginin mo nalang kung ano ang pinagdaanan ko, feeling ko talaga ay mapuputol ang ulo ko noong sandaling iyon.

Umalis na si meastra paktapos ng ilang segundong rock and roll, samantalang napaiyak nalang ako, nalunod rin ang lunchbox sa mga patak ng luha ko, Shet nasobrahan na yuloy sa alat yung manok.

Hindi ako ligtas sa mga nang bu-bully sa akin, pinanganak na akong kakambal yun'. During my school days hangang grumaduate ng hayskul ay hindi ako ligtas, mabenta ako sa mga bully, pinipilahan ako, fully booked na in advace ang elementary at hayskul days ko sa sobrang benta ko. Ang akala kong hero na si titser ay isa rin pala sa mga nakapila. Nasaan man siya ngayon ay malamang natangalan na siya ng lisensiya, dahil hindi lang ako ang sinalbahe niya noong year na iyon. Mabigat ang kamay ni ma'am hindi halata sa mala anghel niyang kulot kulot na buhok ang mala demonyita niyang ugali.

Diko na pinaalam sa parents ko, dahil sa mga failing grades ko ay ayoko ng madagdagan ang mga problema nila sakin. Kaya hangang lumaki ay sinasarili ko nalang lahat.

It's complicated. Luzviminda pala ang first name niya, pagsinabi ko ang last name ay magu-Gonao na ang mundo.

four seasons of heatwave

Ang aking kabinet ay puno ng mga damit pang-lamig, nope hindi naman ako sa Baguio nakatira. In fact, Dito na ako sa Metro Manila lumaki. Mainit ang klima dito sa Maynila and just the mere idea na magsuot ka ng Jacket sa katanghaliang tapat ay nakakatakot isipin, mustulang ikamamatay mo yun pag ginawa mo, pero ako ay kakaiba. Iilang tao lang ang makakapagsuot ng jacket sa matinding init na hindi hinihimatay sa init or nadedehydrate to death.

Labing isang taon ko nang gawain ang magsuot ng pang-winter. 18 ako nagsimula at ngayo'y 29 na, nagsimula ang pagsuot ko ng patong patong na damit noong nag college ako dahil naging masyado akong concious noon gawa nang iisa lang ang comment ng mga tao sakin.

"Sobrang Payat mo! Mukha kanang Bungo!"

"May TB kaba?"

"Umamin ka anong sakit mo? "

Kaya naman maski gaano pa ka alinsangan ang panahon ay hindi ako nakakalabas ng bahay ng hindi dalawang patong ang suot kong damit at bihira rin akong mag-shorts dahil bukod sa nasa lahi namin ang chicken legs ay sobrang payat ko pa, so bale, mistulang dalawang chopsticks ang mga legs ko, pag naka shorts.

Ginawa ko narin lahat upang madagdagan ang timbang ko, pero imbis na magkaroon ng magandang resulta, ay masama ang naging bunga ng pagsisikap ko. Bukod sa Lumawlaw ng ang isang Betlog ko ay, Nagka-chicharong bulaklak narin ang butas ng puwit ko at ayon sa nareasearch ko ay bunga ng pagpuwersa pagbubuhat ng labis na mabibigat na bagay.

Naniniwala ako na bawat tao ay may sumpa at ang sa akin ay ito. Alam ko na nagawa ko na lahat at wala ng natitirang pwedeng gawin o subukan. Gaano man ka sagabal o kahirap ang kapansanan ko na nagpapabigat sa mga pang araw araw kong gawain ay natangap ko narin na may mga bagay bagay sa mundo na hindi na mababago.

May mga taong, obese, gawa ng isang sakit. Wala na silang magagawa but to live with it for the rest of their lives.

May mga taong unano wala narin silang magagawa. Habang buhay na silang kukutiyain ng ibang tao.

May mga taong may may kakaibang kapansanan o kapintasan (Mutation) sa kanilang mga hitsura, yung mga taong nakikita natin sa karnibal. Ang mga taong ito ay kailangan mabuhay ng ng ganito for the rest of their lives, unless may mapagkawang gawa na may mag-offer ng operasiyon.

*Araw araw akong nangangarap, na ano kaya ang pakiramdam, magsuot ng sando sa labas ng bahay. Ano kaya ang pakiramdam ng magsuot ng isang manipis na t-shirt. Kelan kaya ako makakapagswimming. Marahil hangang pangarap na lamang nalang ito.

One week palang ako nagtretraining para sa new account ng na-cancel ang account at ngayon ay floating. They promised to transfer us to a new account on the 24th of this month. Masaya ako about this, di paman nagsisimula ay bakasiyon ulit!

what the heck

Things are getting out of hand lately and it seems that I need to change career path. Landing a job in a call center seems to be impossible I'm not quite sure the exact reason, maybe they have developed a way to detect my past employments. I have bad records, imagine working in three call center in a year and no matter how I manipulate my resume it seems that they know what the truth is.

Things happen and you can never look back.

I've been almost suicidal because of that.

I seriously took in consideration on overdosing with sleeping pills,

Then I realize that I am a fighter.

I will fight no matter what.